Breskens is nog niet zo verkeerd!

Traveling in Breskens

For the English readers

Ondertussen in Breskens

‘Fallen trees and flash flooding as Storm Ewan sweeps country’.

Dit las ik vorige week in The Irish Times.
Gisteren kregen we een mailtje van de buurman dat ons huis de storm had overleefd. Pffff, die paar  hoge bomen naast het huis zijn niet omgevallen!
Ooit zullen we er iets aan moeten doen, maar zolang ze overeind staan na alweer een zware storm mogen ze wat mij betreft blijven.
Bomen kunnen in de meeste delen van Ierland niet diep wortelen door de rotsige bodem, vandaar dat tijdens stormen “Fallen trees” erbij horen.
Ondertussen is het maart. Ik zag op de weerapp dat het momenteelt  in Ierland een echte ‘Ierse winter” is, zacht, wind en veel regen.

Momenteel zijn we in Breskens, de februaristormen, Dorus en Ewan hebben we in afgezwakte vorm over ons heen gekregen.

Hoe raar kan een leven toch gaan, ons gezin is begonnen in Breskens en na heel wat omzwervingen  wonen we nu in een appartement, niet ver van ons eerste plekje in de polder, vlakbij Nummer Eén (vertel ik straks meer over).
Wij verlieten 25 jaar geleden Breskens toen men bezig was met de bouw van de appartementen. De 3 gebouwen staan buitendijks aan de monding van de Schelde, pal naast de jachthaven. Wij hebben daardoor een geweldig prachtig uitzicht, het water verveelt nooit, zeker niet door de boten die bijna aanraakbaar voorbijvaren. Op de zandplaten zie je bij eb de zeehonden liggen.

Ik begin mij thuis te voelen op ons appartement, het is heerlijk ruim en licht en helemaal top zijn de 2 balkons, 1 aan de zonnige voorkant en het ander aan de zeezijde.  Of ik de polder niet mis? Of ik de tuin niet mis?

Vlak na de verkoop van Landseinde natuurlijk wel. Het was ook helemaal mijn ding daar, toeristen ontvangen en verzorgen. (poetsen vond ik niet leuk 😒). Maar mijn bezoekerstuin miste ik het meest van allemaal, ik had er “from scratch” een paradijsje gemaakt voor vogels en planten.
Nu zijn we bijna 2 jaar verder en ik moet zeggen: Het bevalt me hier prima!

De zee voor onze neus. Het strand  om de hoek. Boodschappen doe ik te voet. Tijd om ff te buurten. Volledige concentratie om een andere liefde van mij, webdesign, verder te ontwikkelen. Tijd om cursussen ivm webontwikkelingen te volgen. Tijd om de administratie van mijn man op mij te nemen. En bovenal: Tijd voor mijn kleinkind 😃

Wij lopen meestal tot aan het afwateringsluisje bij Nummer Een. Halverwege kom je en gedenkplek tegen waar paar jaar geleden iemand is overleden. Toch mooi dat hier  regelmatig bloemetjes en plantjes bijgezet worden.
Wij vragen ons af of die persoon misschien verdronken is, zou best kunnen want de Westerschelde is best verraderlijk door de forse stroming.

Je zou het bijna niet geloven dat het gisteren miezerig, koud was en heel hard waaide. Om het hoekje van de flat loopt langs de oever van de Westerschelde  een wandel- fietspad, Het pad ligt beschermd onder een dijk en met een onderbreking vanaf de Braakman en Terneuzen,  loopt het pad door tot aan het Verdronken Land van Saeftinghe, vlakbij de Belgische grens.

De Westerschelde is hier vrij diep en er is een sterke stroming. Het is ook niet aangeraden om even een snelle duik in het water te nemen wanneer het bloedheet is. Het is een walhalla voor wadvogels door het eb en vloed getijde. En hoe leuk is het niet om tijdens eb met de verrekijker de zeehonden te spotten!
Het drukke vaarverkeer verveelt ook nooit, van grote containerschepen, binnenvaartschepen, baggerschepen, zeilboten, vissersboten tot douanebootjes, dat vaart van west naar oost en terug. Maar de  leukste boot is de veerboot waar je in 25 minuten van Breskens naar Vlissingen vaart! Naar ‘De Overkant’ of ‘d’ Andere Kant’ zoals wij dat hier in Zeeland noemen. Maar in Vlissingen noemen ze de ander kant ook ‘De Overkant’ 🙂

Nummer Eén

Nummer Een was vroeger een levendig  buurtschap, met dijkhuisjes en 1 kroeg, Cafe Boone. Nu is het café er niet meer, waarschijnlijk geen opvolgers of kandidaten die deze kroeg in de polder wilde overnemen.

Ik citeer uit Wikipedia:
“De merkwaardige naam is te danken aan het feit dat dit het eerste kavel van de Hoofdplaatpolder betrof.

De buurtschap ligt aan de Westerschelde, tussen Breskens en Hoofdplaat in. Zij is ontstaan eind 18e eeuw toen de Hooge Plaete, een zandbank, werd drooggelegd en ingepolderd, waarbij de Hoofdplaatpolder ontstond. Deze werd verdeeld in een (oostelijk) Zeeuws gedeelte en een (westelijk) gedeelte dat tot de toenmalige Generaliteitslanden behoorde. In de nieuwe polder werden paaltjes gezet met nummers en bij paaltje nr 1 (oostelijk van Breskens, vormde zich een buurtschap van overwegend Rooms-Katholieken, uit Vlaanderen afkomstige landarbeiders. Daarom heeft er lange tijd een katholieke kerk gestaan in het naburige Slijkplaat. Er wonen thans nog wel oorspronkelijke Nummer-Eeners, maar een zeer groot deel van de woningen wordt als vakantiewoning gebruikt. Nummer Een had vroeger een molen, die echter in de 19e eeuw afbrandde. Een pad langs de vaart (van Slijkplaat naar Nummer Een) heet ook nu nog het “Molenpad” en herinnert aan deze reeds lang verdwenen molen. In Nummer Een is een sluisje waar het water van de vaart op de Westerschelde uitloopt.”

Bij het sluisje van Nummer Eén hebben  we rechtsomkeer gemaakt want het waaide keihard.
Dan maar goed doorgestapt en via de  handelshaven zijn we naar het strand van Breskens gelopen.

Breskens heeft 4 havens, nml. de veerhaven die voor de verbinding met Vlissingen zorgt, een jachthaven, een vissershaven en een handelshaven.
In de handelshaven wordt nu  voornamelijk gebruikt als overslag van zand vanuit de Noordzee en de Schelde.
Onze flats zijn van hieruit ook mooi te zien.

Het is hier aan ‘De Overkant’  niet verkeerd wonen!

Share This